به تازگی مقاله ای منتشر شده است که نشان می دهد گاهی اوقات بدن بیمار سرطانی نسبت به شیمی درمانی جواب نمی دهد.
به گفته محققان، میکروبیوم روده در عدم اثربخشی این روش های درمانی هم نقش دارد.
میکروبیوم روده، علت عدم اثربخشی شیمی درمانی؛ پیش زمینه
میکروبیوم روده متشکل از تریلیون ها میکرو ارگانیسم است که در روده زندگی می کنند.
داده های به دست آمده از بررسی های قبلی نشان می دهد که میکروب های روده در ابتلا به بیماری های مختلف مثل اختلال افسردگی ماژور، رماتیسم و حتی تشدید بیماری هایی مثل رینیت آلرژیک هم نقش دارد.
در حال حاضر چندین روش برای درمان سرطان وجود دارد؛ مثل شیمی درمانی، پرتو درمانی و ایمنی درمانی. حتی چند روز پیش بود که یک مقاله دیگر منتشر شد و به یک روش جدید و بسیار موثر اشاره کرد. اسم این روش جدید، پیوند میکروبیوتای مدفوع است.
درباره مطالعه
هدف محققان از انجام این مطالعه این بود که به این سوال پرتکرار جواب دهند: چرا بدن بعضی از بیماران سرطانی به شیمی درمانی یا ایمنی درمانی جواب نمی دهد؟
در قدم اول چندین موش آزمایشگاهی انتخاب شدند. میکروب هایی در میکروبیوم روده آن ها وجود داشت که می توانستند آمینواسیدهای مختلف را جذب کرده و بر سرعت رشد و تکثیر تومور تاثیر بگذارند.
در قدم بعد، به طور ویژه بر یک آمینواسید دیگر به اسم آسپاراژین تمرکز شد. این آمینواسید در فرایند تولید پروتئین و بقای سلول ها نقش دارد. هم سلول های تی CD8+ و هم سلول های سرطانی به این نوع آمینواسید برای فعال شدن نیاز دارند. این دسته از سلول های ایمنی می توانند مستقیما به سلول های تومور حمله کرده و آن ها را نابود کنند.
یافته های مطالعه
به گفته محققان، “به لطف شواهدی که به دست آورده ایم، حالا می دانیم که چه رابطه پیچیده ای بین رژیم غذایی، میکروبیوتای روده و نوع خاصی از سلول های ایمنی وجود دارد.”
نتایج به دست آمده از این مطالعه به یک دلیل قانع کننده برای عدم اثربخشی شیمی درمانی و ایمنی درمانی برای بعضی از بیماران سرطانی اشاره می کند. به باور این محققان، میکروب هایی که در روده بیماران سرطانی وجود دارند، نحوه واکنش دادن بدن در برابر روش های درمانی را تعیین می کنند.
بر اساس این مقاله، به واسطه بررسی باکتری هایی که در روده فرد بیمار وجود دارند، می توان نقش آسپاراژین را تشخیص داد. به گفته آن ها، وقتی که فعالیت های این آمینواسید در بدن بیمار را بررسی می کنیم، متوجه می شویم که آیا این آمینواسید که از طریق رژیم غذایی وارد بدن بیمار می شود، می تواند به رشد تومور یا فعال شدن دوباره سلول های ایمنی بدن در برابر سرطان کمک کند یا نه.
وقتی که میزان این آمینواسید در محیط اطراف تومور بالا می رود، سلول های تی CD8+ هم میزان بیشتری از یک انتقال دهنده پروتئین را در سطح خودشان تولید می کنند. این انتقال دهنده نقش مهمی در مبارزه با سلول های سرطانی دارد. پس اگر جلوی بیان این انتقال دهنده پروتئین گرفته شود، بالا رفتن میزان آسپاراژین در محیط اطراف تومور هم نمی تواند دردسر درست کند.
به واسطه اطلاعاتی که حالا به دست آمده است، می توان روش های جدیدی برای تشخیص و درمان این بیماری خطرناک پیدا کرد. پس به جای این که پزشکان به روش های قدیمی عمل کرده و مجبور شوند به طور مستقیم سلول های تومور را هدف قرار دهند، شاید روزی بتوانند با تغییر دادن ترکیب میکروب ها در روده بیمار یا حتی تجویز یک روش غذایی منحصر به فرد، سلول های ایمنی و دستگاه ایمنی بدن را تقویت کنند.
