در مقاله ای که به تازگی منتشر شده است، گروهی از محققان رابطه بین میکروب های روده و علائم بیماری رینیت آلرژیک را بررسی کرده اند.
به گفته محققان، ساختار یک سری از میکروب ها در روده این دسته از بیماران تغییر می کند و منجر به تشدید علائم شان می شود.
رینیت آلرژیک و میکروبیوم روده؛ پیش زمینه
رینیت آلرژیک با اسم تب یونجه هم شناخته می شود. شایع ترین نوع آلرژی در سراسر جهان هم همین نوع عارضه است.
وقتی گفته می شود فرد به این بیماری مبتلا شده است که دیواره موکوسی در سینوس های بینی و نزدیک بینی ورم کنند. البته این التهاب باید طولانی مدت و همیشگی باشد. در این شرایط هم بیمار با علائمی مثل عطسه های مداوم، آبریزش بینی، خارش بینی و گرفتگی بینی هم مواجه می شود. البته تعدادی از بیماران از خارش چشم هم گله می کنند.
نزدیک به نیمی از افرادی که به این بیماری مبتلا می شوند، همزمان سینوزیت یا آسم هم دارند.
وقتی که سیستم ایمنی نتواند واکنش های یکسان و متناسب نشان دهد، لنفوسیت هایی که تحریک شده اند هم میزان ایمونو گلوبین E بیشتری تولید و آزاد می کنند. در کنار آن، سلول های ماستوسیت هم یک سری ماده شیمیایی التهابی قدرتمند هم آزاد می کنند.
با این حال، شواهدی منتشر شده است که نشان می دهد به خاطر ایجاد الگوهای مولکولی مرتبط با آسیب دیدگی در مجرای تنفسی است که منجر به فعال سازی سلول های لنفاوی نوع دو در بدن مبتلایان به این عارضه می شود.
به گفته محققان، وقتی که تعداد باکتری های آسیب زا و خطرناک در یک قسمت از بدن از میزان نرمال بیشتر شود، باعث التهاب قسمت های دیگر بدن هم می شود. به همین خاطر هم باید مشخص شود که وقتی تعداد باکتری های خطرناک در روده بیمار زیادتر از حد مجاز می شود، چه تاثیری می تواند بر بیمار بگذارد.

درباره مطالعه
محققان با انجام این مطالعه قصد داشتند نقش میکروب های روده در تشدید علائم ناشی از بیماری رینیت آلرژیک را بررسی کنند.
به همین خاطر هم 23 فرد مبتلا به این عارضه و 15 فرد سالم انتخاب شدند. محققان ساختار و نوع قرارگیری میکروب ها در میکروبیوم روده شرکت کنندگان را بررسی کردند.
یافته های مطالعه
نتایج به دست آمده از این مطالعه ثابت می کند که اگر تعادل میان باکتری ها در میکروبیوم روده بیماران مبتلا به رینیت آلرژیک به هم بخورد، علائم بیماری هم تشدید می شوند.
به گفته محققان، تنوع میکروب ها در میکروبیوم روده بیماران تغییر چندانی نمی کند. اما در مقایسه با انسان های سالم، ساختار و محل قرارگیری باکتری ها در بدن بیماران تغییر می کند.
به عنوان مثال، تعداد یک نوع باکتری که متخصص تولید اسیدهای چرب با زنجیره کوتاه است، کم می شود. به طبع آن، سیستم ایمنی بدن هم بخشی از ظرفیت دفاعی خودش را از دست می دهد. از طرف مقابل، تعداد یک نوع باکتری که شدت التهاب کل بدن را زیاد می کند هم بالا می رود.
البته مسئله به همین جا ختم نمی شود. مسیرهای ساخت ویتامین و تولید انرژی هم در بدن این بیماران هم مختل می شود. به همین خاطر هم واکنش های التهابی و دفاعی بدن بیمار تغییر می کنند.





