به تازگی مقاله ای منتشر شده است که نشان می دهد محققان موفق شده اند تا اطلاعات جدیدی درباره یک اختلال ناشناخته به نام اختلال وسواس فکری عملی به دست آوردند.
بر اساس این مقاله، فعالیت یک سری از قسمت ها در مغز این دسته از مبتلایان بیشتر از افرادی است که به این اختلال مبتلا نیستند.
اختلال وسواس فکری عملی؛ پیش زمینه
اختلال وسواس فکری عملی یک نوع بیماری روان پریشی شایع است. بیمارانی که به این عارضه مبتلا می شوند، افکار منفی و ویران کننده در ذهن شان بارها و بارها تکرار می شود. به همین خاطر هم از خود بیخود شده و از روی وسواس دست به کارهای عجیب و غریب می زنند. این دسته از بیماران مدام استرس دارند و ناراحت هستند.
چندین عامل در ابتلا به این بیماری نقش دارند که شامل ژنتیک، بروز یک سری تغییرات در مغز و تروماهای دوران کودکی می شوند.
متاسفانه باید بگوییم که در حال حاضر هیچ روش معتبر و شناخته شده ای برای درمان دائم این اختلال وجود ندارد.
با این حال، پزشکان برای این دسته از بیماران هم داروهای مختلفی تجویز می کنند؛ مثل داروهای ضدافسردگی و داروهای ضد اضطراب. البته از بعضی از بیماران هم خواسته می شود که در جلسات درمان شناختی رفتاری و حتی روان شناختی هم شرکت کنند.
شواهد به دست آمده از بررسی های قبلی نشان می دهد که مصرف ویتامین B6 هم در کم کردن شدت این بیماری و علائم آن نقش دارد.
درباره مطالعه
هدف محققان از انجام این مطالعه این بود که اطلاعات بیشتری درباره اختلال وسواس فکری عملی به دست آوردند.
به همین منظور چندین شرکت کننده مبتلا به اختلال وسواس فکری عملی انتخاب شدند. البته چندین فرد سالم هم برای مقایسه نتایج شرکت کرده بودند.
محققان آن ها را در داخل دستگاه ام آر آی قرار دادند و از آن ها خواستند که به ترتیب چندین کار انجام دهند که به قدرت شناختی شان مربوط می شد. منظور از قدرت شناختی، توانایی مغز در انجام کارهای شناختی، مثل پردازش افکار است.
در قدم بعد، چندین وسیله به آن ها نشان داده شد تا رنگ یا شکل آن ها را به ترتیب بگویند.
یافته های مطالعه
به گفته نویسنده ارشد این مطالعه، “وقتی که نوبت به انجام کارهای شناختی و درگیر کردن قدرت حافظه می رسد، قسمت های بیشتری از مغز بیماران مبتلا به اختلال وسواس فکری عملی برای انجام این کارها درگیر می شوند.”
نتایج به دست آمده از این مطالعه ثابت می کند که وقتی مبتلایان به اختلال وسواس فکری عملی می خواهند کارهای شناختی پیچیده تر را انجام دهند، فعالیت در یک سری از قسمت های مغزشان هم بیشتر می شود.
به گفته محققان، در مقایسه با افرادی که سالم بودند، افرادی که به این بیماری مبتلا بودند هم به خوبی می توانستند رنگ یا شکل وسیله ها را بگویند.
با این حال، تصاویر ام آر آی چیز دیگری را نشان می داد: چندین قسمت در مغز بیماران که به انجام کارهای حرکتی و قدرت انجام کارهای شناختی، حافظه کاری و تشخیص اجسام مربوط می شوند، چندین تفاوت کوچک با هم داشتند.
به لطف این اطلاعاتی که جدید به دست آمده اند، محققان در آینده می توانند روش های مبتکرانه ای رای تشخیص و درمان این عارضه پیدا کنند.
به گفته محققان، اگر از روش تحریک مکرر مغناطیسی مغز هم استفاده شود، نتیجه خارق العاده خواهد بود. در حال حاضر این روش بیشتر برای بیماران مبتلا به اختلال های روان شناختی استفاده می شود.
