بیماری ام اس (MS) ؛ نشانه های ام اس که زودتر نمایان می شوند !

دسته: بیماری ها
زمان مطالعه: 18 دقیقه
6 سپتامبر 2019
نویسنده : یاسمن تقی پور
بیماری ام اس چیست

بیماری ام اس MS نوعی بیماری مزمن است که سیستم عصبی مرکزی، علی الخصوص مغز، نخاع تیره، و عصب بینایی را درگیر می کند. درنتیجه نشانه های زیادی در تمامی ارگان های بدن ایجاد می شود. در دکترچک بیشتر به این مطلب می پردازیم.

در حقیقت نمی توان میزان پیشرفت بیماری MS را به طور دقیق پیش بینی کرد. بعضی از افراد با نشانه هایی از جمله تیره و تاریک شدن اطراف، بی حس شدن اندام های زیرین بدن مواجه می شوند . در شرایطی که پیشرفت بیماری بسیار زیاد باشد، فرد شاهد فلج شدن (سکته ناقص)، از دست دادن بینایی، و دچار مشکلاتی حرکتی می شود. البته باید بگوییم که این شرایط به ندرت اتفاق می افتد.

بیماری MS چیست؟

دانشمندان از علت ایجاد بیماری MS اطلاعات دقیقی در اختیار ندارند. اما معتقد اند که بیماری MS نوعی ایجاد اختلال در سیستم ایمنی بدن است که سیستم عصبی مرکزی (CNS) را هم درگیر می کند. زمانی که سیستم عصبی سلول های خودی بدن را نشناسد شروع به حمله می کند؛ درست همان طور که ویروس و باکتری هم از دست سیستم ایمنی بدن در امان نیستند (نمی تونن ی نفس راحت بکشن).

در MS سیستم دفاعی بدن به غلاف میلین که وظیفه پوشش و مراقبت از فیبرهای عصبی را برعهده دارد حمله می کند. در اینصورت ما شاهد التهاب مفاصل هستیم. یکی دیگر از وظایف غلاف میلین ؛ در تولید سینگنال های الکترونیکی با سرعت و کارایی بالا به کمک عصب های بدن می آید. (منظور از از التهاب چندگانه، محل التیام زخم در چند قسمت بدن است. )

اگر غلاف میلین در چندین قسمت از بدن آسیب بببیند یا به طور کلی نابود شود دیگر در التیام جای زخم، یا التهاب، فعالیت نخواهد کرد. پزشکان به این قسمت هایی که غشایی در آن ها وجود ندارد، جراحت یا پلاگ گفته می گویند. این موارد به طور عمده بر:

  • پایه مغز؛
  • مخچه، قسمتی از بدن که مسئول تنظیم حرکات و کنترل تعادل بدن است؛
  • مغز تیره؛
  • عصب های بینایی؛
  • اجسام سفید رنگ که در بعضی از قسمت های مغز پراکنده شده اند، تاثیر می گذارد.

اگر تعداد زخم ها و التهاب ها روز به روز بیشتر شود، امکان شکستگی یا آسیب دیدگی فیبرهای عصبی وجود دارد. درنتیجه شاهد این هستیم که تکانه های الکتریکی از مغز به هدف مورد نظر نمی روند. این به آن معنا است که بدن دیگر توانایی انجام یک سری از کارهای معین را ندارد.

اینفو گرافیکی طراحی کرده ایم که هرچه سریعتر به موضوع کل مقاله پی ببرید ، اما برای درک بهتر و کامل تر توصیه میکنیم کل مقاله را مطالعه فرمایید

اینفوگرافیک بیماری ام اس - دکتر چک

انواع MS

چهار مدل MS وجود دارد:

سندرم بالینی مجزا (CIS): یک مدل از اولین مراحل بیماری است که بعد از 24 ساعت دیگر، خبری از نشانه ها در فرد نیست. اگر چندین روز بعد یک مرحله دیگر اتفاق بیافتد، تشحیص پزشک، ام اس فروکش کننده است.

ام اس فروکش کننده (RRMS): متداول ترین نوع ام اس، ام اس فروکش کننده است که 85 درصد مردم را هدف قرار می دهد. حادثه های این نوع از ام اس یا برای اولین بار مشاهده می شوند و یا به مرور زمان بدتر می شوند. پس از آن حال فرد بهتر می شود که در این دوره نشانه ها یا به کلی از بین رفته یا فقط تعدادی باقی می مانند.

ام اس پیشرونده اولیه (PPMS): به مرور زمان نشانه های بیشتری در فرد ایجاد می شود و هیچ گونه پیشرفت بهبودی در کار نیست. ممکن است در بعضی از بیماران برای مدتی روند صعودی بیماری کند شود. در بعضی دیگر هم مشاهده شده است که وضعیت بیماری بدتر شده (یا عود می کند) و بعد از چند مدت دوباره بهتر می شود. حدود 15 درصد از مردم به این نوع ام اس مبتلا هستند.

ام اس پیشرونده ثانویه (SPMS): در این نوع از ام اس ابتدا حال فرد بهتر می شود اما بعد از مدتی و بدون هیچ وقفه ای وضعیت بیمار بدتر می شود.

نشانه های بیماری ام اس

یکی از نشانه های اولیه ام اس که به نسبت زودتر خود را نشان می دهد، ایجاد مشکلات بینایی است.

از آن جایی که سیستم عصبی مرکزی (CNS) تحت تاثیر بیماری ام اس قرار می گیرد، نشانه های بیماری به سرعت تمامی ارگان های بدن را درگیر می کنند.

رایج ترین نشانه های بیماری ام اس شامل:
  • ضعف عضلانی: این قسمت به دو صورت فرد را درگیر می کند؛ به دلیل نبود انرژی مصرفی ضعف عضلانی روز به روز بدتر می شود و یا به دلیل اسیب وارد شدن به سیستم عصبی شاهد ایجاد تحریک است.
  • بی حسی و سوزن سوزن شدن: احساس فرو کردن سوزن در صورت، قسمت های بدن، بازوها یا پاها، اولین نشانه های ابتلا به بیماری ام اس است.
  • نشانه لرمیت: فرد احساس می کند وقتی که گردنش را تکان می دهد نوعی شوک در بدنش ایجاد می شود، که به این حالت ” نشانه لرمیت ” گفته می شود.
  • مشکلات مثانه: ممکن است بیمار نتواند به راحتی مثانه اش را خالی کند یا این که مجبور می شود به طور ناگهانی و مرتب ادرار کند. یکی از نشانه های اولیه بیماری ام اس ناتوانی در کنترل مثانه است.
  • مشکلات روده و شکم: احتمال ابتلا به یبوست وجود دارد که می تواند مدفوع را سخت و بهم فشرده کند. در این حالت دیگر فرد بر خروج مدفوع کنترل نخواهد داشت.
  • خستگی و بیحالی: بیحالی باعث می شود که انجام کارهای خانه یا محل کار برای فرد سخت شود. یکی از نشانه های بارز و متداول بیماری ام اس، خستگی و بیحالی است.
  • سرگیجه: ایجاد سرگیجه، مشکلات مربوط به تعادل و همکاری ارگان های بدن از نشانه های بسیار رایج ام اس است.
  • مشکلات جنسی: در صورت ابتلا به بیماری MS هم مرد و هم زن تمایل خود به برقراری رابطه جنسی را از دست می دهند.
  • تشنج و گرفتگی عضلات: یکی از نشانه هایی که به نسبت زود خود را نشان می دهد، تشنج و گرفتگی عضلات است. از آن جایی که فیبرهای موجود در مغز تیره و مغز دچار آسیب شده اند، گرفتگی عضلات (بسیار دردآور است که طاقت فرد را سلب می کند) مخصوصا در ناحیه پا ایجاد می شود.
  • لرزش: ممکن است تعدادی لرزش در قسمت های مختلف بدنشان که کاملا بی اختیار است برای بعضی از بیماران پیش بیاید.
  • مشکلات بینایی: دوگانگی دید یا تیره و تار شدن محیط اطراف، از دست دادن قدرت بینایی برای مدت کوتاه یا دائم، یا ناتوانی در تشخیص رنگ های متفاوت، برای بیماران ام اس به کرات اتفاق می افتد. این اتفاق همیشه تنها یک چشم را درگیر می کند. با التهاب عصب های بینایی زمانی که فرد چشمانش را تکان می دهد، احساس درد می کند. ایجاد مشکلات بینایی از نخستین نشانه های ام اس است.
  • تغییرات در نحوه راه رفتن و تحرک: از آن جایی که با ابتلا به ام اس عضلات ضعیف می شوند و مشکلاتی در تعادل، ایجاد سرگیجه و خستگی برای فرد به وجود می آید، نحوه راه رفتن بیماران MS تغییر قابل توجهی می کند.
  • تغییرات عاطفی و افسردگی: از بین رفتن میلین همراه با وارد شدن آسیب به فیبرهای عصبی که در مغز وجود دارند، به ایجاد تغییرات در احساسات فرد منجر می شود.
  • مشکلات حافظه و توانایی یادگیری: با ابتلا به بیماری ام اس فرد دیگر مانند گذشته در زمینه های تمرکز کردن، برنامه ریزی، یادگیری، اولویت بندی و انجام چندین کار در آن واحد، به خوبی عمل نمی کنند.
  • احساس درد: یکی از نشانه های بارز بیماری ام اس، احساس درد در نواحی مختلف بدن است. علت دردهای وابسته به عصبانیت و ناخوشی فرد به بیماری ام اس مربوط می شود. ممکن است در طول این دوره قسمت های دیگری از بدن فرد درد بگیرد که به دلیل ضعف عضلانی و سفت شدن عضلات است.
نشانه های عمومی تر بیماری ام اس شامل:
  • سردرد؛
  • از دست دادن قدرت شنوایی؛
  • خارش در تمام قسمت های بدن؛
  • مشکلات تنفسی؛
  • حمله ناگهانی بیماری؛
  • اختلالات گفتاری؛
  • مشکلات تورم و التهاب.

احتمال مشاهده این نشانه ها بیشتر است:

  • عفونت های مجرای ادرای؛
  • کم شدن میزان فعالیت ها و تحرک نداشتن.

تمامی این نشانه ها باعث می شوند که زندگی اجتمایی و مسائل مربوط به محل کار فرد با مشکل روبرو شود و مادامی که بیماری پیشرفت می کند، قوه ادراک، تفکر و میزان حساسیت به گرما هم تغییر می کنند.

تاثیراتی که ام اس بر بیماران می گذارد کاملا با هم متفاوت است. گاهی اوقات در بعضی از افراد بیماری تنها با حساسیت های خفیف آغاز می شود و برای ماه ها و سال ها هیچ پیشرفتی در نشانه ها مشاهده نمی شود. اغلب اوقات هم تنها پس از چند هفته یا چند ماه فرد را به شدت درگیر خود می کند.

بعضی از افراد تنها با نشانه های خفیف این بیماری مواجه می شوند. در سمت دیگر ، افرادی قرار دارند که این تغییرات در نهایت ناتوانی های جسمی را برایشان به همراه دارد. ناگفته نماند که نشانه های بیماری در یک سری از افراد به شدت پیشرفت می کند اما پس از مدتی شاهد بهبودی هستیم.

یکی از نشانه های بارز بیماری ام اس که در تمامی افراد مشاهده شده است، لرمیت است. زمانی که سر تکان بخورد حس درد به وجود می آید.

خستگی در بیماری ام اس

دلایل و فاکتورهای خطرناک

دانشمندان به طور دقیق از علت بیماری ام اس مطلع نیستند، اما اصلی ترین عوامل خطرناک که نقش آفرینی می کنند شامل:

  • سن: افرادی که بین 20 تا 40 سال هستند بیشتر این نشانه ها را مشاهده می کنند.
  • جنسیت: طبق تحقیقات انجام شده مشخص شده است که در انواع ام اس، زنان بیش از مردان در معرض ابتلا به بیماری هستند.
  • عوامل ژنتیکی: ام اس بیشتر ژن ها را هدف می گیرد. نباید فراموش کنیم که عوامل محیطی در روند پیشرفت بیماری، حتی در افرادی که ویژگی های ژنتیکی معینی هم دارند، نقش قابل توجهی دارد.
  • سیگار کشیدن: به نظر می رسد افرادی که سیگار می کشند بیشتر در معرض ابتلا به ام اس قرار دارند. این افراد سریع تر به نشانه ها واکنش نشان می دهند. نسبت به افراد غیرسیگاری جمع شدگی مغز در افراد سیگاری بیشتر است.
  • انواع عفونت ها: سلول های ویروسی، مانند ویروس اپشتین بار (EBV) یا مونونوکلئوزیس ها، احتمال پیشرفت ام اس را بیشتر می کنند. اما با توجه به تحقیقاتی که در این زمینه انجام شده است، هیچ ارتباطی میان ویروس و بیماری ام اس کشف نشده است. ویروس انسانی تبخال مدل 6 (HHV6) و مایکوپلاسما ذات الریه، اهمیت بیشتری نسبت به سایر ویروس ها دارند.
  • کمبود ویتامین D: از آن جایی که وجود ویتامین D برای بدن ضرورت بسیاری دارد، افرادی که به نسبت کمتر در معرض نور خورشید هستند، بیشتر در معرض ابتلا به بیماری ام اس قرار دارند. بعضی از دانشمندان بر این باور هستند که کمبود ویتامین D در بدن فعالیت های سیستم ایمنی و دفاعی بدن را مختل می کند.
  • کمبود ویتامین B12: از ویتامین B12 در ساخت میلین استفاده می شود. هرچقدر که مقدار این ویتامین در بدن کمتر شود، احتمال ابتلا به بیماری های عصبی مانند ام اس بیشتر می شود.

یک سری تئوری جالب در رابطه با بیماری ام اس ارائه شده اند؛ مرض هاری سگ، آسیب های جسمانی، مواد شیرین کننده غیرطبیعی، در افزایش احتمال بیمار شدن نقش فرد دارند. البته هنوز هیچ شواهد پزشکی وجود ندارد.

تشخیص

وقتی که به پزشک معالج خود مراجعه می کنید، آزمایش های عصبی و جسمانی را تجویز می کند. سئوال هایی درباره نشانه هایی که مشاهده کردید می پرسد و سابقه بیماری های خانوادگی را هم بررسی می کند.

تنها با یک آزمایش نمی توان بیماری را شناسایی کرد. درنتیجه پزشک با استفاده از تکنیک های متفاوت سعی می کند تا به تشخیص بیماری ام اس کمک کند.

تکنیک های به کار گرفته شده شامل:

  • آزمایش های ام آر آی، از قسمت مغز و مغز تیره که احتمال وجود جراحت مشخص می شود.
  • آنالیز مایع روان، که آنتی بادی هایی را بررسی می کند که عفونت های قبلی را گزارش کرده اند.
  • تست ذخیره ای بالقوه، که میزان فعالیت بدن در پاسخ به استیمولی (یک شیء یا حادثه که عکس العمل ویژه ای در یک ارگان یا سلول بدن را موجب می شود) را اندازه گیری می کند.

نشانه های بیماری ام اس با سایر بیماری ها تا حدودی مشابه است. از این رو انجام سایر آزمایشات ضروری است تا دلایل اصلی بیماری مشخص شود.

اگر پس از انجام آزمایشات گوناگون تشخیص پزشک بیماری ام اس باشد، ابتدا پزشک نوع و فعال یا غیرفعال بودن آن را مشخص می کند. پس از چندین مدت فرد دوباره باید آزمایشات گفته شده توسط پزشک را انجام دهد تا روند تغییرات بیماری مشخص شود.

بیماری ms

معالجه

هیچ روشی وجود ندارد که بیماری ام اس به طور کلی درمان شود، اما چندین روش معالجه وجود دارد که می تواند سرعت پیشرفت بیماری و دفعات و شدت تکرار بیماری را کمتر کرده و نشانه های بیماری را تاحدودی بهبود ببخشد.

بعضی از افراد روش های درمانی تکمیلی را هم امتحان می کنند. اما طبق تحقیقات انجام شده انجام این روش ها همیشه نتیجه دلخواه را نمی دهد.

کم کردن سرعت پیشرفت بیماری با مصرف دارو

روش های درمان تشخیص بیماری (DMTs) متعددی برای بهبود نشانه های بیماری ام اس توسط سازمان غذا و دارو (FDA) ثبت شده اند. این داروها با تغییر نحوه فعالیت سیستم ایمنی بدن به بهبود ام اس کمک می کنند.

بعضی از داروها از طریق دهانی، تزریق، و دم کردن مصرف می شوند. براساس نوع داروی مصرفی تعداد دفعات مصرف و امکان استفاده در خانه یا مراکز پزشکی، مشخص می شود.

امروزه این روش های درمان تشخیص بیماری ثابت شده اند:

داروهای تزریقاتی

  • اینترفرون بیتا  1 آ (داروهای AVONEX و  REBIF)
  • اینترفرون بتا 1 بی (داروهای BETASERON و EXTAVIA)
  • گلاتیرامر استات ( داروهای  COPAXONE و GLATOPA)
  • پگینترفرون بتا 1  (دارو PLEGRIDY)

داروهای مصرفی از طریق دهان

  • تری فلونومیود (با نام تجاری AUBAGIO)
  • فینگولیمود (با نام تجاری GILENYA)
  • دی متیل فیومریت (با نام تجاری TECFIDERA)
  • ماون کلاد (با نام تجاری CLADRIBINE)
  • مایزنت (با نام تجاری SIPONMOD)

داروهای دم کردنی

  • آلمتوزوماب (با نام تجاری LEMTRADA)
  • میتوکسان ترون ( با نام تجاری NOVANTRONE)
  • اوکرلیزوماب (با نام تجاری OCREVUS)
  • ناتالیزوماب (با نام تجاری TYSABRI)

طبق تحقیقات صورت گرفته از آن جایی که امکان کند کردن سرعت پیشرفت ام اس وجود دارد، بیمار باید به محض تشخیص ، شروع به مصرف دارو کند. تا زمانی که نشانه های شدید بیماری خود را نشان نداده اند فرصت بهبودی وجود دارد.

یک سری از داروها تنها در بعضی از مراحل بیماری جوابگو هستند. مثلا داروی میتوکسان تنها در شرایط وخیم تجویز می شود.

میزان کارآمدی دارو توسط پزشک ارزیابی می شود چرا که ممکن است نتیجه ای عکس داشته باشد و تمام داروها به بدن تمام افراد نمی سازد. در حال حاضر داروهای جدیدی به بازار راه یافته اند که نسبت به داروهای فعلی کارایی بهتری دارند.

اگر دارو به بدن بیمار نسازد، افزایش خطر ابتلا به انواع عفونت ها او را تهدید می کند. تعدادی از داروها ممکن است برای کبد مضر باشند.

اگر در هنگام مصرف دارو فرد متوجه شد که حالش بهتر نشده است یا نشانه های بیماری به مرور بیشتر می شوند، باید سریعا به پزشک مراجعه کند.

 وخیم شدن MS؛ داروهای زیر در بهبود نشانه ها تاثیرگذار است

یک سری از داروهای دیگری هم وجود دارند که در زمان وخیم شدن حال بیمار باید استفاده شوند. در شرایط عادی نباید این داروها مصرف شوند.

  • کورتیکواسترویید: می توانند التهاب را کم کنند و فعالیت های سیستم ایمنی را متوقف کنند. برای همه مدل های ام اس تجویز نمی شوند و در هنگام وخیم شدن اوضاع به بهتر شدن فرد کمک می کنند. مثلا داروهای سولومترول (متیل پردنیزولون) و دلتاسون (پردنیزون) در این هنگام کاربرد دارند. اگر استفاده از مواد استروییدی زیاد شود نتیجه ای عکس خواهد داشت. مصرف طولانی مدت این داروها دیگر فایده ای برای بدن ندارد (یا به عبارتی فقط برای یه زمان مشخص جواب میده).
  • تغییرات رفتاری: اگر مشکلات بینایی برای بیمار به وجود آید، تجویز دکتر استراحت دادن به چشم ها یا کم کردن زمان باز کردن چشم ها است. این فرد در هنگام حمله خستگی باید استراحت کند.
  • مشکلات حرکتی و تعادل: روش های درمانی جسمانی و راه رفتن با کمک عصا کارساز است. در این مواقع داروی دال فام پریدین (ampyra) تجویز می شود.
  • لرزش: فرد می تواند از وسیله های کمک کننده یا وزن خود را روی اندام های زیرین بدنش بیاندازد تا لرزش را کم کند. داروهای متنوعی در بازار وجود دارد که به درمان لرزش بدن کمک می کند.
  • خستگی و بیحالی: استراحت کافی و جلوگیری از عصبانیت کارساز است. با شرکت در جلسات کار درمانی می توانید تا حدودی روش های رسیدن به آرامش را بیاموزید. با استفاده از وسایل های کمک کننده، ماننده اسکوترهای محرک، می توانید مانع هدر رفتن انرژی شوید. با مصرف دارو و شرکت در جلسات مشاوره هم انرژی خود را تقویت می کنید.
  • احساس درد: در این شرایط احتمالا پزشک داروهای آنتی کانوال سانت (ANTICONVULSANT) یا آنتی اسپسمودیک (ANTISPASMODIC) یا تزریق مواد الکل دار را تجویز می کند تا درد عصب های سه گانه را بهبود ببخشد. درد عصب های سه گانه نوعی درد بسیار شدید است که تمام صورت را درگیر می کند. استفاده از داروهایی که درد را تا حدودی بهتر می کند، مانند گاپاپنتین، پیشنهاد می شود. داروهای دیگری هم وجود دارد که درد عضلات و گرفتگی عضلات ناشی از بیماری ام اس را بهبود می بخشد.
  • مشکلات مثانه و روده: رعایت رژیم های غذایی موثر همراه با مصرف بعضی از داروها در این زمینه کارآمد است.
  • افسردگی: گزینه انتخابی دکتر داروهای بازدارنده های بازجذب سروتونین (SSRI) است؛ زیرا در مقایسه با داروهای ضدافسردگی عوارض کمتری دارند.
  • داروهای شناختی: نوعی داروی شناختی به نام دونپزیل (داروی مخصوص افراد آلزایمری) وجود دارد که در این زمینه به بیماران کمک می کند.

راه های درمان بیماری ام اس

روش های درمانی تکمیلی و جایگزین

انجام روش های درمانی زیر به مقدار قابل توجهی در درمان ام اس تاثیر می گذارد:

  • درمان درد با ماساژ درمانی و گرم کردن موضعی
  • درمان درد و مشکلات راه رفتن با طب سوزنی
  • تقویت حافظه با روش های مدیریت استرس
  • انجام ورزش های مختلف به منظور حفظ توانایی و انعطاف، کم کردن کوفتگی عضلات، و تقویت حافظه
  • پیروی از رژیم های غذایی مفید که به میوه جات، سبزیجات، و فیبر توجه شده باشد
  • ترک سیگار

می توانید از انواع مکمل ها، مانند ویتامین D و اسید چرب امگا 3 نیز استفاده کنید .

استفاده از مکمل های موجود در میان مردم رایج است اما توسط دانشمندان تایید نشده است. تنها در صورت موافقت پزشک می توانید این مکمل ها را مصرف کنید.

توانبخشی و تن درمانی

با شرکت در کلاس های توانبخشی می توانید به مقدار قابل توجهی قدرت جسمی تان را افزایش دهید. از این رو دیگر هیچ مشکلی در انجام وظایف محل کار و خانه وجود نخواهد داشت.

به طور کلی شرکت در برنامه های زیر برای بیماران ام اس موثر است :

  • تن درمانی: هدف از این دوره ها، آموختن مهارت هایی لازم به منظور افزایش تحرک و انجام کارهای روزانه است.
  • کار درمانی: نگاه درمانی داشتن به محل کار، مراقبت های فردی، و شرکت در بازی های سرگرم کننده به بهبود کارکرد جسمی و ذهنی فرد کمک می کند.
  • گفتار درمانی و خوراک درمانی: پزشکان گفتار درمان از روش های ویژه ای برای کمک به این بیماران استفاده می کنند.
  • توانبخشی شناختی: مهارت هایی به فرد آموخته می شود تا کنترل مشکلات پیچیده مربوط به قوه تفکر و ادراک را در دست بگیرد.
  • توانبخشی تفریحی: این برنامه ویژه بیمارانی است که مشکلات بیماری شان زندگی شان را تغییر داده است. با شرکت در این جلسات اطلاعاتی در خصوص برنامه ریزی های کاری، یادگیری مهارت های کار، فرصت کسب شغل جدید و حفظ آن، به بیماران آموزش داده می شود.

تعویض پلاسما

شیوه انجام تعویض پلاسما به این صورت است: مقداری از نمونه خون افراد خارج می کنند، پلاسما را برمی دارند و با پلاسمایی جدید جایگزین می کنند، و دوباره وارد بدن می کنند.

در این روش همه آنتی بادی های خون که در حمله به قسمت های مختلف بدن دخالت دارند را از بدن بیرون می آورند. اما موثر بودن این روش درمانی هنوز ثابت نشده است. نتایج به دست آمده از تحقیقات، واضح (درهم و برهم هستند) نیستند.

تنها در شرایطی که سرعت پیشرفت بیماری زیاد باشد و بیمار در شرایط حاد باشد، گزینه تعویض پلاسما تعویض مطرح می شود.

درمان پایه سلول

دانشمندان به دنبال اجرای روش درمان پایه سلول هستند تا بتوانند سلول های متفاوت بدن که به دلیل مسائل درمانی و پزشکی دستخوش تغییرات شده اند را دوباره بکار گیرند و فعالیت شان را از نو تنظیم کنند.

محققان امیدوار هستند که روزی با بکار گیری این روش بتوانند سلول های آسیب دیده را ترمیم کنند و کاری کنند که سیستم عصبی مانند روز اول به فعالیت ادامه دهد.

بررسی اجمالی

بیماری ام اس یک وضعیت پزشکی بسیار خطرناک و نادر است که سیستم عصبی بدن را دستخوش تغییرات می کند. میزان پیشرفت بیماری در میان بیماران متفاوت است. بنابراین به سختی می توان اتفاقات بعدی را پیش بینی کرد. این را هم فراموش نکنیم که ناتوانی های شدید جسمانی همه بیماران را تهدید نمی کند.

در طول سال های گذشته پزشکان به پیشرفت های چشمگیری در زمینه تولید دارو و کشف روش های درمانی دست یافته اند. میزان کارایی داروهایی که به تازگی وارد بازار شده بیشتر از داروهای گذشته است و تنها امید در کاهش روند پیشرفت بیماری همین داروها هستند.

مادامی که میزان اطلاعات دانشمندان درباره ویژگی های ژنتیک و تغییرات حاصل از ام اس بیشتر می شود، امکان پیش بینی آسان تر نوع ام اس و استفاده از روش های درمانی موثر در همان مراحل آغازین نیز بیشتر می شود.

در صورتی که فردی که مبتلا به ام اس است تحت درمان های مناسب قرار بگیرد و سبک زندگی خود را تغییر دهد، مسلما به اندازه فرد سالم عمر خواهد کرد.

این مطلب توسط دکتر یعقوب خوش سیرت مطالعه ، ویرایش و تایید شده است . اگر سوالی داشتید با ایمیل دکتر در ارتباط باشید…

ترجمه شده از وبسایت : medicalnewstoday

 

هشدار:

مقالات پزشکی و سلامتی دکتر چک تنها جنبه اطلاع رسانی کلی درباره یک بیماری را دارند و توصیه پزشکی و درمانی خودسرانه تلقی نمی شوند. لذا اگر مشکل یا بیماری خاصی دارید مراجعه حضوری به پزشک متخصص جهت ویزیت و درمان ضروری می باشد.

همچنین اگر نیاز فوری به گفتگو و مشاوره با پزشک متخصص دارید، ما سامانه مشاوره آنلاین پزشکی پزشک لاین را به شما پیشنهاد می کنیم.

نظرات کاربران 4 دیدگاه

  • مونا

    شنبه 2 می 2020

    سلام خیلی خوب بود ممنون از مطالبتون ….7 سالی هست که ام اس دارم سن زیادی هم ندارم و دو بار بهم حمله دست داده یکبار پاهام گز گز شد یکبارم هم چشام تار شد ک یکبارش تو بیمارستان بستری شدم و سری دوم پردنیزولون تجویز شد ولی داروی خیلی بدی بود تموم استخونهام درد گرفت بخاطر همین اومدم کپسول بره موم زنبور عسل را بخاط خاصیت ضد التهاب فوق العاده قویش استفاده کردم واقعا تاری چشمم رفت بعد اومدم در کنار اون محصولات از پودر ژل رویال هم استفاده کردم چون خیلی تحقیق کردم در ارتباط باهاش ک قدرت باسازی میلین را داراست از زمانی ک استفاده میکنم حتی یگ حمله هم نداشتم

  • علی منفرد

    یکشنبه 19 آوریل 2020

    سلام و عرض ادب من بیمار MSهستم الان قادر به نوشتن با دستم نمی باشم ادرارم هم فقط با قرص قابل کنترل هست.

  • احمدرضا رهنما

    دوشنبه 6 آوریل 2020

    سلام.وقتتون بخیر ما یه دختر21 ساله مبتلا ب ام اس داریم که 1 ساله متوجه این بیماری شدیم.هفته ای یکبار امپول میزنه(سینووکس_اینترفرون بتا) که دیگه علایمی ظاهر نشده چنتا سوال داشتم
    1 تا چه زمانی باید دارو ها مصرف بشه و عوارض هر دارو چیه؟
    2 مشکلات خاصی در اینده برای همسر یا فرزند اون به وجود نمی اید؟نکته خاصی برای دوران بارداری یا شیردهی وجود نداره؟
    3 یعنی چی که اگه دارو به بدن انسان نرسه باعث عفونت میشه؟
    4 در حال حاضر بهترین دارو تزریقی و مواد خوراکی که عوارض و ضرر کمتری دارن چیه؟
    5 چه ورزش هایی مفید چه چه ورزش و فعالیت و بازی مضرره براشون؟

    • دکتر یعقوب خوش سیرت

      دوشنبه 6 آوریل 2020

      سلام
      با توجه به تخصصی بودن کامل موضوع ام اس که حتی باعث شده بعضی از‌ متخصصین نورولوژی کاملا روی بیماران ام اس کار‌ کنن و سایر متخصصین نورولوژی بیماران را به این افراد که تخصص و مطالعه بالینی بیشتری روی این زمینه دارند، ارجاع میدهند
      داروهایی که استفاده میشود کاملا اختصاصی بوده و تنها متخصص نورولوژی با توجه به شرایط بالینی بیمار و نوع روند بهبودی یا عود بیماری دوز آن را کم یا زیاد میکند یا داروهای جدید اضافه میکند،بنابراین اینکه تا چه زمانی باید استفاده‌کند و چه عوارضی برای بیمار میتواند برجای بگذارد، تخصصی میباشد
      برای همسر مشکل خاصی ایجاد نمیکند، با توجه به اینکه زمینه ژنتیکی برای بیمار وجود دارد، احتمال اینکه بعدا فرزند نیز مبتلا به ام اس شود وجود دارد
      اکثر داروها منجر به ضعف سیستم ایمنی میشوند و خود این میتواند ریسک عفونت را در بیماران افزایش دهد،
      ورزشهای هوازی مانند پیاده روی بهترین ورزشی میتوانند باشند که به بیماران توصیه میشود.

افزودن نظر