در مقاله ای که به تازگی منتشر شده است، گروهی از محققان ترکیب تشکیل دهنده و میزان مواد مغذی موجود در چهار نوع رژیم گوشت خواری را با معیار ارزش های مرجع غذایی ملی مقایسه کرده اند.
تامین نیازهای بدن با رژیم گوشت خواری؛ پیش زمینه
رژیم غذایی گوشت خواری، گزینه ای عالی برای کنترل یک سری از بیماری های مزمن است. با این خال، هنوز به این دو سوال جواب داده نشده است:
- آیا با تبعیت از این رژیم غذایی، میزان ریزمغذی ها در بدن کم می شود یا نه؟
- و این که، آیا بدن دیگر به یک سری از مواد مغذی نیازی نخواهد داشت؟
نرخ شیوع بیماری های متابولیک مزمن در سراسر جهان در حال افزایش است. در چند سال گذشته، شهرت بعضی از رژیم های غذایی زیاد شد؛ به این خاطر که شواهدی دال بر اثرگذاری این رژیم ها در کنترل بیماری های التهابی ارائه شده بود.
وقتی که یک یا چند گروه مواد غذایی از یک رژیم حذف می شود، قائدتا میزان بعضی از مواد مغذی موجود در بدن هم کم می شود. مثلا در رابطه با گیاهخواران و تبعیت از رژیم های غذایی گیاهی، محصولات حیوانی حذف می شود. به طبع آن، میزان بعضی از مواد مغذی هم در بدن کمتر می شود.

درباره مطالعه
محققان با انجام این مطالعه قصد داشتند چهار نوع رژیم غذایی گوشت خواری را بررسی کرده تا ببینند که آیا میزان مواد مغذی در آن ها به اندازه کافی وجود دارد یا نه.
سپس میزان مواد مغذی موجود در این چهار رژیم غذایی را با چندین معیار جهانی مقایسه کردند.
شاخص توده بدنی، وزن و مجموع انرژی مصرفی در بدن تمام شرکت کنندگان محاسبه شد.
بازه سنی شرکت کنندگان بین 19 تا 50 سال بود. حدود 25 تا 30 درصد از انرژی مصرفی از طریق پروتئین، حدود 70 تا 75 درصد از مجموع کالری دریافتی از طریق چربی و کمتر از 5 درصد هم از طریق کربوهیدرات تامین میشد.
دو نوع رژیم غذایی مختلف برای اعضا مشخص شد. تمام خوراکی ها تا حدودی فراوری شده بودند.
در یکی از برنامه های غذایی، محصولات لبنی هم اضافه شد تا کلسیم مورد نیاز بدن از این طریق تامین شود. اما در برنامه غذایی دوم، کبد اضافه شد تا میزان ریزمغذی های ضروری مثل آهن و ویتامین A در بدن کم نشود.
یافته های مطالعه
نتایج به دست آمده از این مطالعه ثابت می کند که هر چهار نوع رژیم غذایی گوشت خواری از معیار ارزش های مرجع غذایی ملی تبعیت می کنند.
البته میزان بعضی از مواد مغذی دریافتی هم کمتر از مقدار توصیه شده بود.
با بررسی وضعیت شرکت کنندگان هر دو گروه، مشخص شد که میزان ریبوفلاوین، نیاسین، ویتامین B12، سلنیوم، فسفر، زینک، ویتامین B6 و ویتامین A در بدن زیاد می شود.
اما از طرف مقابل، میزان تیامین، منیزیم، کلسیم، آهن، ویتامین سی، فولات و ید کم شده بود.
به گفته محققان، احتمالا بدن افرادی که از این رژیم های غذایی تبعیت می کنند، خودشان را با این شرایط وفق داده و به این خاطر که کارنیتین به مقدار بیشتری در محصولات حیوانی وجود دارد، نیازشان به بعضی از مواد مغذی مثل ویتامین سی کمتر می شود.
برای این که جلوی کاهش میزان مواد مغذی در بدن گرفته شود، باید حتما مکمل های حاوی کلسیم، پتاسیم و منیزیم هم مصرف شود.





