گروهی از محققان در دانشگاه کوئینز بلفاست به پیشرفتی خیره کننده در میکروبیولوژی دست پیدا کردند. اکنون آن ها زمینه برای دستیابی به روش های جدید برای درمان افرادی که سیستم ایمنی بدنشان به خطر افتاده است را پیدا کرده اند؛ مانند بیماران مبتلا به فیبروز سیستیک.
سیستم ایمنی بدن؛ درباره مطالعه
آن ها برای انجام مطالعه خود، باکتری آکروموباکتر را بررسی کردند. این باکتری عامل ابتلا به عفونت مزمن ریه و آسیب دیدگی بافت های مجراهای هوایی است.
دانشمندان با انجام این مطالعه ثابت کردند که این باکتری می تواند از سپرهای دفاعی سیستم ایمنی بدن عبور کرده، تکثیر شده و به رشد خود ادامه دهد.
پروفسور میگوئل ای والوانو که مسئول انجام این مطالعه است می گوید، “باکتری آکروموباکتر عامل ابتلا به عفونت های حاد و مزمن است. و با این که تاکنون این باکتری برخوردهای زیادی با سیستم ایمنی بدن داشته اما اطلاعات زیادی درباره آن در اختیار نداشتیم.”
وی در ادامه صحبت هایش می گوید، “این باکتری در برابر انواع مختلفی از آنتی بیوتیک ها مقاومت می کند. از این رو، عفونت هایی که این میکروارگانیسم عامل ابتلا به آن ها است را خیلی سخت می توان با روش های قدیمی درمان کرد؛ به ویژه در بیماران مبتلا به فیبروز سیستیک یا آن هایی که در نتیجه ابتلا به بیماری های دیگر سیستم ایمنی بدنشان به خطر افتاده است، مانند بیمارانی که تحت شیمی درمانی قرار گرفته اند، نابودی این باکتری خیلی سخت تر می شود.

یافته های مطالعه
دانشمندان به این نتیجه رسیدند که وقتی این باکتری از سلول های سیستم ایمنی بدن انسان (در اصل ماکروفاژها) عبور می کند، با به کارگیری یک ترکیپ پروتئین خاص (که به آن سیستم ترشح نوع 3 می گویند) می تواند در سلول های انسان به بقای خودش ادامه دهد؛ این باکتری از مولکول هایی برای استفاده از این ترکیب پیچیده استفاده می کند که باعث مرگ سلول های سیستم ایمنی بدن می شوند. وقتی سلول های سیستم ایمنی بدن شروع به نابودی خودشان می کنند، در اصل یک علامت هشدار محسوب می شود. به طبع این فرایند، سایر سلول های سیستم ایمنی بدن هم برای حمله و مبارزه با مهاجمان وارد عمل می شوند.
اما یافته جالب آن ها از این قرار است: آن دسته از سلول های ایمنی که دو سنسور التهاب به نام های NLRC4 و NLRP3 را ندارند، نابود نمی شوند. این یافته نشان می دهد که وجود این دو سنسور برای شناسایی پاتوژن ضروری است.
دانشمندان می گویند ابتلا به عفونت هایی که عامل آن ها آکروموباکتر است، باعث آسیب دیدگی ساختار ریه می شود. علاوه بر این، در صورتی که مجرای ترشحی خاص به فعالیت خودش ادامه دهد، فرد به بیماری های خطرناکی مبتلا می شود. از طرف مقابل، اگر این باکتری باعث بروز جهش هایی در سیستم ترشح بدن شود، فرد بیمار نمی شود.
این یافته ها نشان می دهد که وقتی ماکروفاژها خودشان را نابود می کنند، در اصل مجرای سیستم ترشح نوع 3 عامل تحریک آن بوده است و این واکنش التهابی نیز به اندازه ای قابل توجه نبوده که سیستم ایمنی برای دفاع در برابر این باکتری دست به کار شود.





