میلیون ها کشته و تعداد بیشماری بیمار که بازماندگان کووید 19 هستند، دانشمندان را بر آن داشت تا از طریق روش های جدید بتوانند نحوه ورود ویروس ها به سلول های بدن انسان و تغییر برنامه ریزی آن ها را متوجه شوند.
از آن جایی که ویروس شناسان پیش بینی می کنند که احتمالا در آینده دوباره شاهد ظهور ویروس های کشنده و بیماری های همه گیر از خانواده کوویدها باشیم، با کمک نوآوری های جدید می توانیم روش های درمانی جدیدی پیدا کنیم.
کشف درمان های جدید برای کووید 19
یکی از رویکردهای موجود در زمینه کشف روش های جدید برای درمان این کرونا ویروس ها، مانند ویروس سارس کووید دو که عامل بروز کووید 19 است، مسدود کردن مکانیسم هایی است که ویروس از طریق آن ها برنامه ریزی سلول های بدن مان را تغییر داده و آن ها را وادار به تولید ویروس های بیشتر می کند.
اما جالب است بدانید که دانشمندان نزدیک به 1.000 پروتئین انسانی پیدا کرده اند که قابلیت اتصال به پروتئین های ویروس را دارند و همین امر باعث می شود دانشمندان سخت تر بتوانند پروتئین هایی که احتمالا به شیوع عفونت مرتبط هستند را شناسایی کنند.
همکاری برای کشف روش های درمانی جدید کووید 19
در نتیجه همکاری که میان چندین موسسه انجام شد، دانشمندان یک سری ویژگی خاص در مگس میوه (دروزوفیلا؛ یک نوع حشره) ایجاد کردند تا احتمالات موجود را دسته بندی کنند. منبع کووید دروزوفیلای جدید یک راه میانبر برای دسترسی به ژن های کلیدی سارس کووید دو ایجاد کرد و به واسطه آن دانشمندان متوجه شدند این ژن ها چگونه با پروتئین های انسانی داوطلب ارتباط برقرار می کنند.

به گفته یکی از دانشمندانی که در این مطالعه نقش داشت، “ویروس ها با این ویژگی تعریف می شوند که در مدت زمانی کوتاه تکامل می یابند و ثابت شده است که این ویژگی یک چالش مهم در کنترل ویروس سارس کووید دو است. پیش بینی می کنیم دانشمندان با کمک این منبع جدید بتوانند تاثیرات کاربردی ناشی از این پاتوژن و همین طور، گونه های احتمالی آن ها در آینده را بررسی کنند.”
دانشمندان منبع کووید دروزوفیلای جدید را به نحوی طراحی کردند که همانند یک سیستم اکتشافی منعطف عمل کند. این سیستم تعداد زیادی مگس میوه است که هر کدام 29 نوع پروتین سارس کووید دو شناخته شده و بیش از 230 مورد از اهداف انسانی مهم را شامل می شود. در این منبع نیز بیش از 300 گونه مگس وجود دارد تا تاثیر آن ها بر اهداف ویروسی انسانی بررسی شود.
به گفته یکی از دانشمندان، “با استفاده از ابزارهای ژنتیکی قدرتمند موجود در مدل سیستم مگس میوه، مجموعه ای بزرگ از واکنش گرهایی را تهیه کرده ایم که تمام دانشمندان آزادانه به آن ها دسترسی خواهند داشت. امیدواریم با کمک این ابزارها بتوانیم ارتباط میان ویروس سارس کووید دو و سلول های انسانی، سطوح بافت و اندام را پیدا کرده و به روش های درمانی جدید برای بیماری های فعلی و آتی برسیم.”
مشاهدات دیگر در این مطالعات
یکی از مشاهدات آن ها جالب بود: یکی از این پروتئین های ویروسی که به نام NSP8 شناخته می شود، همانند نوعی رابط عمل کرده و سایر NSPها را با یکدیگر هماهنگ می کنند.
از طرف دیگر، این پروتئین رابطه قابل توجهی با پنج پروتئین از 24 پروتئین احتمالی انسان دارد که در این زمینه نقش دارند. دانشمندان به این نتیجه رسیدند یک نوع آنزیم به نام آرژینیلترانسفراز 1 باعث می شود ارتباطات بسیار قدرتمندی با پروتئین NSP8 ایجاد شود.
به گفته یکی دیگر از دانشمندان حاضر در این مطالعه، “آرژینیلترانسفراز 1 آمینواسید آرژنین را به سایر پروتئین ها اضافه کرده تا طرز کارشان را تغییر دهد. یکی از پروتئین های هدف این آنزیم، آکتین است. آکتین یک پروتئین مهم است که در تمام سلول هایمان وجود دارد.”
او در ادامه می گوید، وقتی پروتئین SNP8 و آرژینیلترانسفراز 1 همراه با هم تولید می شوند، مقدار آکتین ناشی از آمینواسید آرژنین، نسبت به مقدار طبیعی آن در سلول های مگس میوه، بسیار بیشتر می شود.
با این حال، زمانی که داروهایی به بدن این حشرات تزریق می شود که میزان فعالیت این آنزیم انسانی را کم می کنند، تاثیرات ناشی از پروتئین SNP8 هم به طور قابل توجهی کم می شود. به عبارت دیگر، راهکاری جدید پیدا شده است.
دانشمندان حاضر در این مطالعه در نهایت بر این باور هستند که، “در چندین مورد، کشف داروهای احتمالی جدید که ارتباطات ویروس انسانی مهم را هدف قرار می دهند و ترکیب آن ها با فرمول های فعلی ضد ویروس مانند پاکسلووید، اقدامی ارزشمند تلقی می شود. به واسطه این اکتشافات نیز سرنخ های جدیدی پیدا شده است که به لطف آن ها می توانیم دلایل بروز علائم طولانی مدت ناشی از کووید و همین طور، روش های درمانی جدیدی را پیدا کنیم.”





