برخی از مزایای استفاده از کفش ورزشی شامل مقاومت آیرودینامیکی کمتر ، در عین حال داشتن تعادل، چسبندگی و انعطاف پذیری بیشتر است. این فقط در مورد عملکرد بهتر نیست ، بلکه در مورد تضمین ایمنی نیز میباشد.
اکثر مردم به اشتباه معتقدند که کفش ورزشی فقط برای راحتی هنگام تمرین است. در واقع، کفش ورزشی نوعی ابزار ورزشی است که فاکتورهای خاصی را برای یک فعالیت در نظر میگیرد. کفشهای ورزشی نه تنها عملکرد را بهینه میکنند بلکه ایمنی را نیز تضمین و به جلوگیری از آسیب دیدگی کمک میکنند.
نقش کفش ورزشی در سلامت بدن
پاها وزن بدن را تحمل میکنند. بنابراین، کفشهای ورزشی به ما در حین راه رفتن، دیدون و یا هرگونه فعالیت ورزشی کمک بسیاری میکنند. در واقع، هر ورزشی کفش بخصوص خود را دارد تا فرد بتواند آن ورزش را به درستی و بهینه تمرین کند. انتخاب کفش ورزشی معمولا بر اساس ویژگیهای بیومکانیک، میزان تحرک، سطح زمین و ویژگیهای مخصوص هر ورزش است. تمام این جزئیات هنگام تهیه مدلی برای کفشهای ورزشی مورد توجه قرار میگیرند.
البته، هدف اصلی همه کفشهای ورزشی این است که همیشه انعطاف پذیری، جذب ضربه و چسبندگی ایجاد کنند. این اهداف برای هر نوع فعالیتی که این کفشهای ورزشی انجام خواهند داد منحصر به فرد هستند. ایده این است که بتوانید بر این اساس و بدون از دست دادن کنترل حرکت کنید.
در صورت داشتن هر گونه اختلال در پا و یا مشکلات حرکتی میتوانید از متخصصین کلینیک پا مطهری کمک و راهنمایی دریافت کنید.

عواملی که طراحان کفش ورزشی در نظر میگیرند
- سطح: کفش، نباید در حرکت کردن مشکل به وجود آورد یا کنترل فرد را کاهش دهد. به عنوان مثال ، اگر ورزشی روی سطوح یا کفهای چوبی انجام شود، چسبیدن پا به زمین امری اساسی است. اما اگر ورزشی روی آسفالت انجام میشود، کفش نباید آنقدر چسبندگی داشته باشد.
- رشته ورزشی: هر رشته دارای پویایی خاصی است که کفش باید با آن مطابقت داشته باشد. کفشهای فوتبال دارای گل میخهای لاستیکی یا فلزی برای چسبیدن خوب به چمن هستند و کفشهای ورزشی بیس بال باید به خوبی در برابر آلودگی واکنش نشان دهند.
- شکل پا: انواع مختلفی از پا مانند کف پای صاف، قوس زیاد پا و یا پای پهن وجود دارد. جدا از ورزش یا فعالیت، باید ساختار فیزیکی بدن ورزشكار نیز مورد توجه قرار گیرد.
- وزن: ورزشکاران با توجه به رشتهای که تمرین میکنند وزن و هیکل خاصی را در یک بازه بدست آورند. این فاکتورها در کنار طراحی آیرودینامیک در هنگام تهیهی کفش ورزشی مورد توجه قرار میگیرند.
مورفولوژی پا
ورزشكاران را بر اساس نحوه قدم گذاري آنها به چند گروه پرونیشن ، سوپینیشن یا خنثی دسته بندی میشوند:
- پرونیشن: این حالت وقتی اتفاق میافتد که هنگام راه رفتن پا را به سمت داخل فشار دهیم.
- سوپینیشن: این زمانی است که هنگام راه رفتن پا را به سمت خارج فشار دهیم.
- خنثی: وقتی استرس پا بصورت خطی و متمرکز است.
این طبقه بندی از این جهت مهم است که نشان میدهد پا بیشترین استرس را در کجا دارد. این استرس بیشتر زمانی وجود دارد که تمایل به حرکت به جلو، دویدن یا پریدن داریم. ورزشکاران حرفهای با توجه به این طبقهبندی، کفش ورزشی خود را انتخاب میکنند.
اهمیت کفش ورزشی
یکی از اصول اصلی ورزش، انعطاف پذیری یک ورزشکار است. بنابراین موادی که کفشهای ورزشی از آنها ساخته میشوند، دارای ویژگی انعطاف پذیری میباشند. این به نوبه خود، امکان حرکات طبیعیتر، آیرودینامیک و راحتتر را فراهم میکند.
کفشهای ورزشی فقط برای راحتی نیستند بلکه به کاهش خطر صدمات کمک میکنند. آنها برای محافظت از قسمتهای خاصی از پا، به زمین میچسبند. به عنوان مثال، کفشهای بسکتبال بیشتر شبیه چکمههایی هستند که مچ پا را میپوشانند. به این دلیل که در این ورزش توقف و پرش ناگهانی معمول است، بنابراین باید مچ پا محافظت شود.
مقاومت در برابر ضربه نیز عامل مهمی برای بررسی، هنگام طراحی کفش ورزشی است. کفشهای ورزشی به ورزشکاران کمک میکنند تا پرشهای خود را به درستی انجام دهند و خطر کمتری برای آسیب رساندن به مفاصل خود دارند.
با کفش ورزشی میتوان از صدمات جلوگیری کرد
اگرچه در دنیای ورزش اجتناب از آسیب دیدگی به طور کامل غیرممکن است اما کفش ورزشی به کاهش خطر برخی آسیبها کمک میکند. پیچ خوردگی، تاندینیت و دررفتگی رابطه مستقیمی با استفاده از کفشهای نادرست برای فعالیت دارند. در حال حاضر، به لطف فناوریهای ورزشی، ورزشکاران کمتر دچار این آسیبها میشوند.
کفش ورزشی برای افرادی که دچار هالوکس والگوس (قوز شست پا ) هستند نیز مناسب میباشد.
با پیشرفت فن آوریها و با گذشت زمان، میتوانیم از کفشهای بهتری با مواد و طرحهای مناسبتر لذت ببریم. انتخاب کفش مناسب برای ورزش جهت بهبود عملکرد و کاهش خطر آسیب دیدگی ضروری است.
انواع مختلف کفش ورزشی
کفش دویدن
کفش مخصوص دویدن باید دارای بالشتک کافی برای جذب شوک باشد. اگر به دنبال کفش مخصوص دویدن هستید، ویژگیهای جذب ضربه، انعطاف پذیری، کنترل و ثبات کلی در ناحیه پیشخوان پاشنه و همچنین سبک بودن کفش را نیز در نظر بگیرید. این ویژگیها ممکن است به جلوگیری از آتل شدن مفصل ران، التهاب، درد پاشنه، شکستگی استرس و سایر آسیبهای بیش از حد کمک کند.
کفش پیاده روی
اگر پیاده روی فعالیت مورد نظر شماست، به دنبال یک کفش سبک وزن با جذب شوک اضافی در پاشنه کفش و به ویژه در زیر قسمت توپی پا باشید. این به کاهش درد پاشنه و همچنین سوزش و حساسیت در ناحیه توپی پا (متاتارسالژی)کمک میکند. کفشی با کف کمی گرد یا راک (کل قسمت کفشی که زیر پا قرار میگیرد) نیز به چرخش طبیعی پا در حین حرکت راه رفتن کمک میکند. کفش ورزشی مخصوص پیاده روی باید یک رویه نرم و راحت (کل قسمت کفش که پا را میپوشاند) و زیری صاف (بخشی از کفی که زمین را لمس میکند) داشته باشد.
کفش ایروبیک
کفش برای ورزشهای هوازی ایروبیک باید سبک باشد تا از خستگی پا جلوگیری شود و در کف زیر توپ پا، جایی که بیشترین فشار ایجاد میشود، جذب شوک اضافی داشته باشد. در صورت امکان، روی یک سطح نرم (به عنوان مثال یک فرش) تمرین کنید.
کفش تنیس
بازیکنان تنیس به کفشی احتیاج دارند که در حین حرکات سریع پهلو به پهلو یا تغییر وزن از پا پشتیبانی کند. به دنبال کفشی باشید که در داخل و خارج پا ثبات ایجاد کند. انعطاف پذیری در زیر قسمت توپی پا، امکان حرکت سریع و تکراری به جلو و تور تنیس را فراهم میکند. در زمینهای نرم، کفشی با کف نرمتر بپوشید که کشش بهتری را امکان پذیر میکند. در زمینهای سخت، شما یک کف با آج بیشتر میخواهید.
کفشهای بسکتبال
اگر بسکتبال ورزش شماست، کفشی با کف ضخیم و سفت انتخاب کنید. این باعث ثبات بیشتر هنگام دویدن در زمین میشود. کفش ساق بلند ممکن است پشتیبانی بیشتری ایجاد کند اما لزوما خطر پیچ خوردگی مچ پا یا آسیب دیدگی را کاهش نمیدهد.
کفش ورزشی مخصوص تمرین
کفش ورزشی مخصوص تمرین یا کراس ترینرها چندین ویژگی فوق را با هم ترکیب میکنند تا بتوانید در بیش از یک ورزش شرکت کنید. یک مربی خوب باید هم از ناحیه جلوی پا برای دویدن و هم از کنترل جانبی لازم برای ایروبیک یا تنیس انعطاف پذیری داشته باشد.
برای هر ورزشی که در آن شرکت میکنید لزوماً به یک کفش متفاوت احتیاج ندارید. به طور کلی، شما باید بیش از سه بار در هفته از کفشهای مخصوص ورزش استفاده کنید.
برای رفع مشکلات خاص پا و مچ پا ممکن است به کفش مخصوصی نیاز داشته باشید. به عنوان مثال، اگر مچ پا به راحتی چرخانده شود، ممکن است لازم باشد کفشی با پاشنه پهن بپوشید. اگر در شین اسپلینت مشکلی دارید، ممکن است به کفشی با ضربه گیر بهتر نیاز داشته باشید. در صورت نگرانی با متخصص پا صحبت کنید.
چگونه کفشهای ورزشی را انتخاب کنم؟
کفش و کفی طبی و ورزشی میتواند عملکرد را افزایش داده و از صدمات جلوگیری کند. هنگام خرید کفش بعدی خود، این نکات مناسب پا و مچ پا را دنبال کنید.
- در صورت امکان کفش را از فروشگاههای ویژه خریداری کنید. کارکنان در مورد نوع کفش مورد نیاز ورزش شما و همچنین کمک به سایز اطلاعات مناسبی را ارائه میدهند.
- کفشهای ورزشی را بعد از تمرین یا دویدن و در پایان روزی که پایتان در بزرگترین حد خود است، خریداری کنید.
- همان نوع جورابی را که برای آن ورزش میپوشید، با کفش خود تست کنید.
- راحتی و سایز کفش را بررسی کنید. وقتی پایتان داخل کفش است، باید بتوانید انگشتان پا را آزادانه تکان دهید. کفشها به محض امتحان کردن باید راحت باشند. احتمال اینکه کفش جا باز میکند را از ذهن خود دور کنید.
- چند قدم با کفشها راه بروید یا بدوید و از راحت بودن کفشها اطمینان حاصل کنید.
- پاشنه پا را چک کنید. باید کفش به پاشنه شما محکم باشد و هنگام راه رفتن یا دویدن نباید پاشنه شما بلغزد.
- یک کفش مخصوص ورزش را در نظر بگیرید. اگر هفته ای سه بار یا بیشتر در یک ورزش شرکت کنید، این یعنی لازم است کفش ورزشی مناسب بپوشید.
- کفشها را مرتبا عوض کنید. بعد از 400 تا 800 کیلومتر دویدن یا 300 ساعت ورزش، معمولاً مواد بالشتک کفش فرسوده میشود و زمان تعویض کفش است.





