نکات کلیدی
به تازگی مقاله ای منتشر شده است که به تاثیر سه دارو در درمان سرطان سلول کوچک ریه از نوع مرحله گسترده اشاره می کند.
بر اساس این مقاله، این سه دارو دوروالومب، کربوپلاتین و اتوپوزاید هستند. به گفته محققان، از این پس می توان این سه دارو را برای این دسته از بیماران تجویز کرد.
سرطان سلول کوچک ریه از نوع مرحله گسترده؛ پیش زمینه
سرطان سلول کوچک ریه یک نوع کارسینوما عصبی هورمونی است. تخمین زده می شود که نزدیک به 12 تا 15 درصد از بیماران مبتلا به سرطان ریه به این نوع از عارضه مبتلا باشند. متاسفانه این بیماری خیلی سریع پیشرفت می کند. با این حال هیچ روش موثری هم برای تشخیص و شناسایی آن وجود ندارد.
وقتی که بیماری پیشرفت کند، قدرت بدنی بیمار کم می شود و بدن او دیگر تحمل درمان را ندارد. حتی روش های درمانی سیستماتیک هم دیگر بی اثر می شوند.
شواهد به دست آمده از بررسی های قبلی نشان می دهد که نرخ بقا در این دسته از بیماران بسیار کم است. در مقایسه با بیمارانی که عملکرد وضعیت شان در بازه صفر تا یک است، نرخ بقا در آن دسته از بیمارانی کمتر می شود که عملکرد وضعیت شان در بازه دو یا بیشتر است و تحت درمان با شیمی درمانی مبتنی بر پلاتینوم هستند.
در یک مقاله دیگر هم گفته شده است که اگر عملکرد وضعیت بیمار بین صفر و یک یا دو باشد، به ترتیب بیمار حدود 11.3 ماه و 5.2 ماه می تواند به زندگی اش ادامه دهد.
علاوه بر این، یک گروه دیگر از محققان هم ثابت کردند که اگر در کنار شیمی درمانی مبتنی با پلاتینوم به بیمار داروی دوروالومب هم داده شود، بیمار به طور میانگین تا 12.9 ماه می تواند به زندگی اش ادامه دهد. در صورتی که این دارو تجویز نشود، نرخ بقا بیمار به تقریبا تا 10.5 ماه کاهش می یابد.

درباره مطالعه
محققان با انجام این مطالعه قصد داشتند یک روش جدید برای درمان آن دسته از بیماران سرطانی پیدا کنند که به سرطان سلول کوچک ریه از نوع مرحله گسترده با وضعیت دو یا بدتر مبتلا هستند.
در قدم اول 57 بیمار انتخاب شدند. بیش از 70 درصد آن ها حداقل 70 سال سن داشتند. عملکرد وضعیت نزدیک به 67 درصد آن ها برابر با دو و عملکرد وضعیت 50 درصد هم برابر با سه بود.
در چهار دوره سه دارو به نام های دوروالومب، کربوپلاتین و اتوپوزاید به آن ها داده شد.
یافته های مطالعه
محققان با انجام این مطالعه موفق شدند یک روش جدید برای درمان بیماران مبتلا به سرطان سلول کوچک ریه از نوع مرحله گسترده پیدا کنند.
بر اساس این مقاله، اگر از این پس در کنار شیمی درمانی از داروهای مهار کننده چک پوینت ایمنی برای درمان این دسته از بیماران سرطانی استفاده شود، اثرگذاری درمان بیشتر می شود. این سه دارو با نام های دوروالومب، کربوپلاتین و اتوپوزاید شناخته می شوند.
به گفته محققان، نرخ بقا در این دسته از بیماران به طور چشمگیری زیاد شده بود. شرکت کنندگانی که این سه دارو به آن ها داده شده بود، تا یک سال توانستند به زندگی شان ادامه دهند. تا پیش از این، به طور میانگین آن ها فقط می توانستند حدود پنج ماه زندگی کنند.
در مدت زمانی که شرکت کنندگانی تحت درمان بودند، دوز تزریقی داروی دوروالومب به 21 درصد از بیماران کمتر شد. این یافته ها نشان می دهد که هر بیمار باید با توجه به وضعیت اش تحت درمان قرار بگیرد و دوزهای مختلفی به او تزریق شود.
البته در پایان مقاله به چندین محدودیت این مطالعه هم اشاره شده است. اولین محدودیت، کم بودن تعداد شرکت کنندگان است. علاوه بر این، هیچ کدام از شرکت کنندگان هم تحت کنترل محققان نبودند.





